18-12-06

Het eiland ...

Gisteren hebben we met de familie nog eens naar “Het Eiland” gekeken. Schitterende serie en een verademing tussen al die reality shows met nep-BV’s, weirdo’s, huis- en tuinfilosofen, …
Caroline vroeg me of ik op het werk “een Michel Drets of een Bucky Laplasse was”. Goede vraag …

Ik mis mijn werk. De kans dat ik mijn plaats nog terugkeer is minimaal: de behandeling is stopgezet, ik mag me niet meer verplaatsen per wagen (kans op epileptische aanvallen), vermoeidheid, …
Ik was (ben) senior manager op het Europese hoofdkwartier van één van de grootste automobiel concerns. Ik heb een internationale rol en ben verantwoordelijk voor alle informatica activiteiten binnen een aantal business area’s. Mijn collega’s komen van een beetje overal (> 40 nationaliteiten) en we zijn eigenlijk het beste bewijs dat een multiculturele samenleving kan werken en zelfs heel verrijkend is.

Ik heb me al regelmatig afgevraagd waarom ik het zo mis. Nooit meer in de files, geen (professionele) stress, meer dan voldoende inkomsten door een meer dan optimale bijkomende verzekering, …

Het antwoord is dat ik het aanzien en het gevoel van macht mis. Oops … In Amerika (of Rusland, …) zou dit een aanvaardbaar antwoord zijn maar in België …? Het is nochtans in alle eerlijkheid de waarheid. Een hoog salaris is leuk maar het is niet de belangrijkste drijfveer om een workaholic te worden.
De beste beschrijving van het gevoel heb ik ooit gelezen in het boek “Bonfire of Vanities” van de Amerikaanse schrijver Tom Wolfe. Het hoofdpersoon, Sherman MacCoy, is een succesvolle trader en hij voelt zich in het begin van het verhaal een echte “Master of the Universe”. “Als ik op dit knopje druk dan begint daar iets te bewegen, …”. Manipulatie, het gevoel van alles 100 % onder controle te hebben … macht. Pittig detail is dat ook in het boek daarna alles compleet verkeerd loopt voor het centrale personnage.

Ik word door mijn mensen gewaardeerd word voor mijn grote “emotionele intelligentie”. Leuk om te horen maar ik vrees dat dit toch wel iets te veel eer is. Ik leef van nieuwe uitdagingen, crisissituaties, … en ben dus wel genoodzaakt om mijn omgeving mee te sleuren. Ben ik vies van Machiavellistische, manipulatieve praktijken ? Succesvol zijn in een competitieve omgeving is echt niet moeilijk. Er zijn reeds voldoende boeken over geschreven met als twijfelachtig hoogtepunt “The 48 Laws to Power” van Robert Greene en Joost Elffers (extract: www2.tech.purdue.edu/cgt/courses/cgt411/covey/48_laws_of_power.htm). Niet echt voor gevoelige zielen … maar het werkt.

Waarschijnlijk doe ik me te veel onrecht aan en krijgt nu iedereen de indruk dat ik een klein Napoleon ben maar het is waar: ik mis het gevoel van controle, macht en aanzien.

Een tweetal jaren geleden kreeg ik het slechte nieuws dat mijn behandeling nog enkel palliatief was en dat ik geen kans meer had op totale genezing. Mijn reactie was waarschijnlijk niet die van de doorsnee patient (bestaat die wel echt ?). Een crisis vereist rationaliteit en rust. “Wat is uw plan, wat zijn de opties, wat zijn de verwachtingen, … ?” “Geef me de feiten !” Mijn reactie, toen we naar huis reden, was dat ik zo iets van één van mijn project managers nooit zou aanvaarden ! Slechte communicatie, geen opties, geen risico analyse, gevoel dat zaken voor je verborgen worden gehouden, … Crisismanager in actie, “Master of the Universe”, … maar ook het gevoel van heel klein en machteloos te zijn.

Ik mis het gevoel van totale controle en toch heb ik het gevoel dat ik ook rijker ben geworden. Eigenlijk is het allemaal heel verwarrend.

Fysieke toestand: nog steeds verdacht goed (stilte voor de storm ?)

09:39 Gepost door Luc in Kanker | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

Commentaren

werken Ja gaan werken ...,
als het moet dan denk je soms van ach kon ik het maar wat rustiger doen.
Als het niet kan, dan verlang je ernaar.
Ik ga met een héél klein hartje terug aan de slag half januari na 8 maanden ziekteverlof.
Krijg ik mijn job nog terug zoals verheen ???
Zal ik het tempo nog aankunnen ???
We zien wel.
Ik zal mijn best doen, meer kan ik niet.
Groetjes en vergeet niet te genieten

Gepost door: katy | 18-12-06

Werk Ik weet exact wat je bedoelt Luc. Ik voel het net hetzelfde aan, het gemis aan controle, je belangrijk voelen en aan de andere kant beseffen dat je geestelijk veel 'rijker' geworden bent. Had zelf niet de hoop ooit terug aan de slag te kunnen. Agressieve kanker, uitgezaaid naar de lever, geen goede vooruitzichten dus. En nu ben ik toch weer deeltijds aan het werk. Wonderen komen soms voor....
Groetjes

Gepost door: Elly | 18-12-06

begrijpen jij durft het te zeggen, ik vroeg me steeds af wat iemand drijft om werkverslavend te worden; en blijkbaar heeft het gevoel van macht te hebben toch wel iets verslavend.
Verder begrijp ik toch wel dat je verlangt naar je werk.

Gepost door: emily | 18-12-06

RuneScape Money Karin, Christel en alle naasten van Luc,

Ik wens jullie heel veel kracht, liefde en moed toe om samen door deze heel moeilijke en donkere periode heen te komen!
Ik leef mee met julie.

Gepost door: RuneScape Money | 31-07-09

De commentaren zijn gesloten.