31-01-07

Noppes ...

Het was lang geleden maar gisteren ben ik nog eens langs het ziekenhuis geweest. Ik had een afspraak met mijn chirurg om een mogelijke operatie te bespreken. De boodschap was eerlijk en duidelijk (niet doorspekt met een vloedgolf van medische termen). Het is een complexe operatie met een quasi-zekerheid van complicaties achteraf. De laatste keer zaten mijn darmen na 3 weken reeds vergroeid en de kans op scheuren, hechtingen, ontstekingen, … Het schijnt dat mijn binnenwerk één groot zootje is (olé).
Ik was ontgoocheld (je hoopt altijd op een wonder) maar ook gerustgesteld (ik heb alles geprobeerd maar wilde ik echt wel door een “revalidatie” van minimaal 2 maanden met alle miserie van dien). Ik de wagen dacht ik: “kosten op sterfhuis …”.

Grappig is wel dat ik vandaag twee brieven kreeg van het ziekenfonds:
1. 250 EUR éénmalig vergoeding als chronische zieke;
2. een verzoek om me maandag aan te melden bij de controlearts om te zien of ik wel werkonbekwaam ben.

Grappig is dat het nu net die kerels zijn die mijn palliatief dossier beheren. Ik heb een vermoeden dan het een kort onderzoek gaat worden …

Fysieke toestand: na mijn bezoek aan het hospitaal was ik precies even de kluts kwijt. Het was net of ik me hoorde spreken met een seconde vertraging. Een vies gevoel … Net een intercontinentaal gesprek. Ik had die nacht wel slecht geslapen (spanning ?) dus daar zal ik het maar aan wijten.

11:06 Gepost door Luc in Kanker | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Commentaren

automatisch verzonden brieven die .. tegenstrijdig zijn dus van het ziekenfonds. :)
Zou het met die operatie ook veel beter kunnen gaan, soms vraag je je af waarom ze al die operaties doen?

Gepost door: christine | 31-01-07

bedankt beste Luc,
bedankt voor de openhartige manier waarop je hier schrijft. Ik bezoek je weblog al een tijdje. Mijn broer is vorig jaar overleden van kanker. Hij en zijn echtgenote hadden helaas niet de openheid die ik hier tegenkom. Gelukkig kon ik af en toe wel een goed gesprek met hem hebben. Ik dank je voor de verfrissende en franjeloze eerlijkheid waarmee je schrijft.

Gepost door: heidi | 01-02-07

Tsjah, die ziekenfondsen, 't is me wat...
Ik word elk jaar één keer opgeroepen, krijg de vraag "hoe is't?" en mag daarna weer vertrekken. Geen idee waarom ze mij elk jaar die trip laten ondernemen. :S

Gepost door: kaatje | 01-02-07

De commentaren zijn gesloten.