08-02-07

Taxi !!

Ik heb eens nagedacht wat “angst” of “schrik”eigenlijk betekend. Volgens mij (of voor mij) is het het gevoel dat je ervaart wanneer je geen controle meer hebt over omstandigheden of wanneer je in een vreemde, onbekende omgeving terechtkomt.

Ik heb niet snel schrik. Ik ben meer dan 1m80, 90 kg, brutaal en meestal zelfzeker. Ik herinner me nog wel een gebeurtenis toen ik behoorlijk “angstig” was. Ik bezocht in het verleden ieder jaar voor een weekje de East Coast van de Verenigde Staten. Ik vertrok steeds op zaterdag om zondag de hele dag de toerist uit te hangen in New York. Prachtige stad. Er gebeurt altijd wel wat. Die keer vertrok ik zondagnamiddag met de trein naar Philadelphia waar ik maandag mijn eerste ontmoeting had. Men had mij geboekt in een hotel aan de Delaware River. Het was 20:00 en de jetlag was na die vermoeiende dag op zijn hoogtepunt. Mijn truuk tegen jetlag is onmiddellijk bij het vertrek je horloge aanpassen aan de plaatselijke tijd en proberen te “leven” volgens het nieuwe ritme. Ik moest dus nog 2-3 uur proberen wakker te blijven. De bar ? Nee. Ik had beweging nodig.
Het hotel was gelegen in één van de betere wijken en ik begon dus te wandelen langs de oevers van de Delaware. Het was in mei en het was een zalige lenteavond. Philadelphia is één van de oudste steden van N-Amerika en heeft naar Amerikaanse normen heel wat oude gebouwen. Na een tijdje besliste ik de rivieroever te verlaten om de stad te verkennen. Ik had geen kaartje bij maar ik hoopte op één of andere manier het oude stadscentrum te vinden.
Het was een willekeurige straat, één van de velen maar er was behoorlijk wat beweging. Na een meter of 50 begon er mij iets op te vallen. Er waren alleen maar zwarten … Blikkende wagens reden traag met loeiende “rap”-muziek door de straat, mensen met duidelijk een overdaad aan anabole steroïden stonden voor hun huis te kletsen, … Ik was de enige blanke !
Ik was duidelijk verkeerd en ik was niet de enige die dit besefte. Wat nu ? Omdraaien en de straat weer uitlopen ? Nee, ik heb geen “schrik” en ze zouden mij wel eens collectief kunnen beginnen uitlachen ! Plan B: eerste rechts, eerste rechts, blokje om en we zijn weer aan de rivier. Hartslag 120 ! Ik loop verloren in een exclusief zwarte wijk. Wat nu, wat nu, … ? Plots zie ik een taxi en luidkeels en impulsief roep ik, arm gestrekt in de lucht, TAXI !!! Impulsief want ik had moeten zien dat hij reeds “bezet” was. Daar stond ik te brullen en de taxi reed traag door. Iedereen keek nu naar mij. Die “whity” was duidelijk verdwaald en niet op zijn gemak. Ik had de indruk dat de hele straat met heel veel leedvermaak naar mij keek. Mijn temperatuur ging de hoogte in en ik kreeg een behoorlijk rood hoofd (redneck ?). Toen drong het tot me door hoe “belachelijk” de hele situatie was en ik werd ineens terug kalm. Que sera, que sera !
Na een kwartiertje wandelen (het leken wel enkele uren) zag ik in de verte de rivier en wat later was ik terug « veilig ». Vlug naar de bar van het hotel en een stevige bourbon om te bekomen. Was ik ooit in gevaar geweest ? Waarschijnlijk niet. Had ik me al ooit zo “klein gevoeld” ? Waarschijnlijk ook niet. Een “cowboyverhaal” rijker ging ik die avond zalig slapen.

Fysieke toestand: goed. Ik heb gisteren met mijn huisarts gesproken over mijn “verwardheid” vorige week. Hij vermoedt niet dat het iets te maken heeft met het “doorstoten” van de metastasen in mijn hersenen maar dat het meer te maken heeft met vermoeidheid en stress. Hop, ik heb de rivieroever weer in zicht !

09:46 Gepost door Luc in Kanker | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

New York... Ja jong Luc.... ik zou niet graag in je schoenen gestaan hebben. Niet dat ik bang ben van "zwart", algemeen gesproken. Ik zou net zo bang zijn in de uitgangsbuurt van Oostende ! Gevolg: mij zien ze daar niet 's avond in de omgeving van de Langestraat, en zeker niet in het donker !

Gepost door: Pierke | 08-02-07

verhaal heel mooi verhaal, achteraf toch iets om in het fotoboek van je leven te zetten.
De adrenaline zal wel door heel je lijf gestroomd hebben. Wat ook deugt kan doen.
Fijn dat je weer beter bent, slukes

Gepost door: emily | 09-02-07

De commentaren zijn gesloten.