05-03-07

De verhuis ....

Eindelijk dit weekend de lang verwachte verhuis van mijn schoonmoeder naar het nieuwe appartementje. Voor haar de start van een nieuw leven, voor ons het einde van een maand hard labeur. Zij is gelukkig en wij dus ook.

Ik was niet zinnens om mij gedurende het verhuisweekend hard in te zetten. Verhuizen is veel gesleur, trap op trap af, … Niet direct mijn sterkste kant de laatste tijd.
Zaterdag rond 10:00h kregen we een seintje dat de verhuiswagen bijna was ingeladen en dat hij binnen een uurtje op zijn bestemming zou zijn. Ik was niet helemaal 100 % maar dit ging wel overgaan. Op het appartement zelf ging het van kwaad naar erger. Alles begon “wazig” te worden en 10 minuten voor de aankomst van de truck kreeg ik het weer: Afasie. Voor Karin was het de eerste keer dat ze het “live” kon meemaken. Ze zag dat er iets ernstig aan de hand was, ik had moeite om haar te begrijpen en ikzelf was compleet onbegrijpbaar. Op het moment dat de “verhuizers” het pand binnenkwamen zijn wij terug vertrokken naar huis. Alles bijeen heeft de aanval iets meer dan een uur geduurd. Karin is (op mijn aanraden) terug gegaan en ik heb beloofd de rest van de dag te rusten.

’s Avonds hadden we een etentje met vrienden in Mechelen. Karin wou het eerst afzeggen maar ik heb aangedrongen om toch te gaan. Het was leuk maar ik was duidelijk nog geen 100 %.

Zondag was het beter en ik besloot deel te nemen aan de “grote opkuis” van het “oude huis”. Ik zwijmelde uit de wagen (lage bloeddruk) en ik was lijkbleek. Na een half uurtje weer naar huis (rusten !).

We zijn beiden serieus geschrokken en ik heb op mijn eerste communiezieltje beloofd om vandaag geen fysieke inspanning te leveren. Morgen moet ik (toevallig) naar de oncoloog en hopelijk kan hij dit alles verklaren.

Fysieke toestand: ik had gehoopt dat die nieuwe pillen alles gingen oplossen. Ik vrees dat dit duidelijk niet het geval was.

09:37 Gepost door Luc in Kanker | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

rusten ik denk dat je te veel hooi op je vork neemt, je ziekte is toch niet niks, veel rusten hoor.
Nog veel moed, groetjes emily

Gepost door: emily | 05-03-07

Het beste morgen bij de oncoloog, hopelijk kan hij je de nodige verklaringen geven en misschien zelfs oplossingen voorstellen en raad geven.
Neem toch ook maar voldoende rust.
Groetjes

Gepost door: Katy | 06-03-07

De commentaren zijn gesloten.